İncil Değiştirildi Mi?

Ek Bölümler

1. Ek Bölümü – Kutsal Kitap’ın Kitapları

Eski Antlaşma (M.Ö. 1400 – 420 arasında yazıldı)

Kitap	Kategori	Yazarı
Yaratılış	Tevrat	Musa
Mısır’dan Çıkış	Tevrat	Musa
Levililer	Tevrat	Musa
Çölde Sayım	Tevrat	Musa
Yasa’nın Tekrarı	Tevrat	Musa
Yeşu	Tarih	Yeşu*
Hakimler	Tarih	Samuel*
Rut	Tarih	Samuel*
1.Samuel	Tarih	Samuel*
2.Samuel	Tarih	Yeremya*
1.Krallar	Tarih	Yeremya*
2.Krallar	Tarih	Yeremya*
1.Tarihler	Tarih	Ezra*
2.Tarihler	Tarih	Ezra*
Ezra	Tarih	Ezra
Nehemya	Tarih	Nehemya
Ester	Tarih	Ester*
Eyüp	Bilgelik	Eyüp*
Mezmurlar	Şiir (Zebur)	Davut
Süleyman’ın Özdeyişleri	Bilgelik	Süleyman
Vaiz	Bilgelik	Süleyman
Ezgiler Ezgisi	Şiir	Süleyman
Yeşaya	Uzun Peygamberlik	Yeşaya
Yeremya	Uzun Peygamberlik	Yeremya
Ağıtlar	Uzun Peygamberlik	Yeremya
Hezekiel	Uzun Peygamberlik	Hezekiel
Daniel	Uzun Peygamberlik	Daniel
Hoşea	Kısa Peygamberlik	Hoşea
Yoel	Kısa Peygamberlik	Yoel
Amos	Kısa Peygamberlik	Amos
Ovadya	Kısa Peygamberlik	Ovadya
Yunus	Kısa Peygamberlik	Yunus
Mika	Kısa Peygamberlik	Mika
Nahum	Kısa Peygamberlik	Nahum
Habakkuk	Kısa Peygamberlik	Habakkuk
Sefanya	Kısa Peygamberlik	Sefanya
Hagay	Kısa Peygamberlik	Hagay
Zekeriya	Kısa Peygamberlik	Zekeriya
Malaki	Kısa Peygamberlik	Malaki

Yeni Antlaşma / İncil (M.S. 45 – 95 arasında yazıldı)

Kitap	Kategori	Yazarı
Matta	İncil	Matta
Markos	İncil	Markos
Luka	İncil	Luka
Yuhanna	İncil	Yuhanna
Elçilerin İşleri	Tarih	Luka
Romalılar	Mektup	Pavlus
1.Korintliler	Mektup	Pavlus
2.Korintliler	Mektup	Pavlus
Galatyalılar	Mektup	Pavlus
Efesliler	Mektup	Pavlus
Filipliler	Mektup	Pavlus
Koloseliler	Mektup	Pavlus
1.Selanikliler	Mektup	Pavlus
2.Selanikliler	Mektup	Pavlus
1.Timoteos	Mektup	Pavlus
2.Timoteos	Mektup	Pavlus
Titus	Mektup	Pavlus
Filimon	Mektup	Pavlus
İbraniler	Mektup	Pavlus*
Yakup	Mektup	Yakup
1.Petrus	Mektup	Petrus
2.Petrus	Mektup	Petrus
1.Yuhanna	Mektup	Yuhanna
2.Yuhanna	Mektup	Yuhanna
3.Yuhanna	Mektup	Yuhanna
Yahuda	Mektup	Yahuda
Vahiy	Mektup (kıyamet)	Yuhanna

2. Ek Bölümü – Metinsel Eleştiri ve Kuran

Son 300 yıl boyunca İncil’in elyazmaları üzerinde çok araştırma yapıldı ve İncil’le ilgili metinsel eleştiri işi çok ilerledi. Halbuki Kuran’ın elyazmaları bu kadar yoğun bir incelemeden henüz geçmedi. Yine de Kuran’ın metinsel eleştiri işi yavaş yavaş günümüzde yeni başlıyor.

İslam’ın ortaya çıkışının ilk 100 yılı içinde Kuran’ın doğru ve kesin bir versiyonunu yapmak için büyük bir proje vardı. Muhammed, Kuran’ı parça parça olarak öğrencilerine anlattı. Bu zamanda Muhammed’ın öğrencilerinden birçok kişi Kuran’ı ezberledi ve böylece sözleri korunuyordu.  Ama Kuran’ın yazılı form olarak çok kopyaları yoktu. Birkaç yıl sonra Ebu Bekir’in halifeliğinde (M.S. 632-634) Kuran’ı ezberleyen birçok kişi savaşta ölüyorlardı. Dolayısıyla Ömer bin Hattab, Kuran’ın sözlerinin kaybolacağından korkuyordu. Bu yüzden Ebu Bekir ile konuştuktan sonra, Ebu Bekir Kuran’ın bir kitap olarak yazılmasını buyurdu. Ve Zeyd bin Sabit’i bu işe atadı. Böylece Zeyd bin Sabit Kuran’ın yazılan parçalarını her yerden toplamaya başladı. Bazen ayetin yazılı olduğu tahta ve taş parçalarını toplayarak bazen de Kuran’ı ezberleyenlere danışarak Kuran’ın ayetlerini yazılı bir form olarak düzenledi. (Sahih-i Buhari, 6. Cilt, 61. Kitap, 509) Yine de Kuran’ın bir kitap olarak toplanmasından sonra Arabistan genelinde birkaç farklı Kuran versiyonları hâlâ vardı. Bu farklılıkların farkında olan Osman bin Affan, Ebu Bekir’in versiyonunu doğru ve standart Kuran olarak kabul etti (~M.S. 650). Sonra Osman bin Affan bu Kuran versiyonunun kopyalattırıp Arabistan’da dağıttırdı. Ayrıca Arabistan’daki diğer farklı Kuran versiyonlarının yok edilmesini buyurdu (Sahih-i Buhari, 6. Cilt, 61. Kitap, 510).

Bundan dolayı bazı Şii Müslümanlar Osman’ı Kuran’ı değiştirmekle suçladılar. Onun yaşadığı zamanda, Muhammed dört kişiyi Kuran öğretmeni olarak atadı (Sahih-i Buhari, 5. Cilt, 57. Kitap, 103). Bunlardan olan Abdullah bin Mesud ve Ubey bin Kâb, Zeyd bin Sabit’in düzenlediği Kuran versiyonunu kabul etmediler. Zeyd bin Sabit’in standart 114 sureli Kuran’ından farklı olarak, Ubey bin Kâb’ın Kuran’ında 116 sure vardı, Abdullah bin Mesud’un versiyonunda ise sadece 111 sure vardı. Abdullah bin Mesud 113. ve 114. surelerin Kuran’da olmaması gerektiğini söyledi. Ama Ubey bin Kâb tam tersini düşünüyordu (Sahih-i Buhari, 6. Cilt, 60. Kitap, 501). Osman farklı Kuran versiyonlarının yok edilmesini buyurduğunda, Abdullah bin Mesud kendi versiyonunu teslim etmek istemedi. Yine de Zeyd bin Sabit’in düzenlediği Kuran günümüzde okunan standart Kuran oldu.

Osman’ın yaptıklarının doğru olup olmadığını başka bir tartışmadır. Ama yine de oldukça şüpheli bir olaydır. Bir kimse bir metni kontrol etmek veya değiştirmek isteseydi tam onun yaptığı şeyleri yapardı; yani kendi versiyonunu dağıtıp diğer versiyonları yok etmek. Bazıları, Muhammed’in zamanından beri Kuran’ın sözlerinin kusursuz bir şekilde korunduğunu iddia ediyor. Ama Kuran’ın ayetleriyle ilgili hiçbir zaman hiçbir tartışma olmasaydı diğer versiyonları yok etmek neden gerekiyordu? Bir şey doğruysa hakikatini savunmak için kanıtları ortadan kaldırmaya gerek yoktur. Çünkü gerçek varsa saklayacak bir şey olamaz. Kanıta bakarak gerçek her zaman ortaya çıkar. 

Osman birçok Kuran kopyasını yok ettiği halde bir sürü çok eski Kuran elyazması bulunmuştur. Ve bunlardan bazıları Osman versiyonu olmayabilir. Mesela İstanbul’daki Topkapı elyazması ve Özbekistan’daki Taşkent elyazması yaklaşık 8. yüzyılda yazılmıştır. Bunlar Kuran’ın neredeyse tümünü içeriyor. Ayrıca daha eski parçalar da var. Mesela Birmingham ve Tübingen elyazmaları 7. yüzyılda yazılmıştır. Yine de Kuran metinsel eleştirisi İncil’e göre o kadar ilerlememiştir. Çünkü bu Kuran elyazmalarına sahip olanların çoğu elyazmalarını araştırılmak için teslim etmek istemiyorlar. Bu yüzden bu eski Kuran elyazmalarının resimleri teslim edilmedikçe bu konu iyice araştırılamaz. Yine de bu konu yavaş yavaş daha çok araştırılıyor (Daha çok araştırmak için Keith Small tarafından yazılan “Textual Criticism and Quran Manuscripts” kitabını okuyabilirsiniz).

İncil metniyle ilgili Osman’ın yaptığı gibi bir olayın gerçekleşmesi mümkün değildi. Kuran’ın oluşumu İncil’inkinden çok farklıydı. Ayrıca farklı politik ortamlarda başladılar. Hıristiyanlığın ilk 300 yılında Hıristiyanlar Roma tarafından zulüm görüyor ve birçokları öldürülüyorlardı. İslam’ın aksine ilk yıllarda Hıristiyanlığın hiçbir politik gücü yoktu ve halifelik gibi güçlü bir merkezi otoritesi olmadı. Bu yüzden İncil kopyalarını düzenleyecek bir proje yoktu. Bunun yerine insanlar İncil mesajını yaymaya daha çok odaklanıyorlardı. Hıristiyanlık büyüdükten sonra insanlar İncil kopyalarını incelemeye daha çok odaklanmaya başladılar (daha fazla bilgi için “İncil ve Metinsel Eleştiri” makalesine bakın). O zamana kadar birçok İncil kopyaları dünyanın her tarafına dağıtılmıştır.